هزارتو | مجمع هواداران هنر و ادبیات ژانری

صفحه 12 از 12 نخستنخست ... 2101112
نمایش نتایج: از شماره 111 تا 118 , از مجموع 118
  1. #1
    پشت صحنه

    تاریخ عضویت
    18th October 2014
    نوشته ها
    470
    تشکر
    2,555
    تشکر شده : 1,893 بار در 554 پست

    آخرین انیمه ای که دیدی چی بوده؟

    کپی پیست از تاپیک ویندگرلمون تو فنزین:
    همون طور که از اسم تاپیک پیداست،سوال اینجاست که آخرین انیمه ای که دیدید یا همین حالا در حال دیدنش هستید و وسط هاش هستید چی بوده و چی هست؟
    اما فقط اسمش رو نگید و نظرتون رو در مورد انیمه تا این لحظه هم بگید.
    اینجوری شاید بهتر بتونیم به هم دیگه توی انتخاب های انیمه ای که میخوایم شروع کنیم کمک بیشتری کنیم.

    نام انیمه:
    تعداد قسمت هایی که دیده اید(در صورت سری بودن):
    نظر شما:
    امتیاز شما از ده:

    ----
    فقط این رو اضافه کنم که حتما از اسپویل بهره ببرین،تگش منظورمه
    : kaiki
    The fake is of far greater value. In its deliberate attempt to be real, it's more real than the real thing.
    ***
    Even if the truth is as one suspects, it may still be worthless.
    ***
    Just as there isn't a problem that can't be solved by being right, there isn't a problem that can't be solved by money.
    ***
    “Have Suspicions,not Faith”
    : kumagawa misogi
    「Humans are born with no purpose, live for no reason, and die for nothing. Because this world is pointless, and our lives are aimless.」

  2. 10 کاربر از پست Kumagawa تشکر کرده‌اند .


  3. #111
    مدیر بخش

    تاریخ عضویت
    3rd December 2014
    محل سکونت
    تنکابن، دریا کنار! :دی
    نوشته ها
    217
    تشکر
    740
    تشکر شده : 725 بار در 245 پست
    آقا من دارم در حال حاضر Elfen Lied رو می‌بینم... و خب نمی‌تونم دیگه تحمل کنم باید یه جا خودمو خالی کنم :دی
    فقط اینم بگم که هنوز چهار اپیزود دیدم ولی احتمال اینکه بیشتر هم ببینم کمه چون تو همین چهار اپیزود به اندازه کافی گنجینه گهربار انواع و اقسام ایراد هارو تو انیمه تو دیدم :دی

    خیلی بد درست شده انیمه اش! خیلی خیلی بد. در حد افتضاح اصلا. داستان درباره یه دختر حدود 18 ساله ست به اسم لوسی که یه جور انسان جهش یافته ست که به اسم "دیکلونیوس" شناخته می‌شه نژادشون و تو آزمایشگاه اینارو بزرگ می‌کنن و اینا. این یارو دیکلونیوس ها چهار تا دست نامرئی پشتشون دارن (vector) و دو تا شاخ روی سرشون. بعد همین دختره لوسی از آزمایشگاه فرار می‌کنه و هر کسی سر راهش هست رو به شکل خیلی وحشیانه می‌زنه لت و پار می‌کنه و اینا. منتها موقع فرار کردن با اسنایپر می‌زنن کله اینو می‌ترکونن و این میفته تو دریا تا می‌رسه به یه ساحل. بعد به خاطر ضربه گلوله به کله اش فراموشی می‌گیره و در واقع تبدیل به دابل پرسونالیتی می‌شه دختره. یه پرسونالیتیش همون لوسیه که یه قاتل روانیه. اون یکی یه دختر معصومه به اسم نیو که چیزی جز "نیو" بلد نیست بگه...

    پلات داستان با اینکه کلیشه ای هستش ولی این ایده که یارو لوسی دو شخصیت داره که هر دو کامل متضاد هم هست به نظر من ایده تمیزیه. ولی متاسفانه خیلی خوب اجرا یا در واقع بهتره بگم با این ایده بازی نکردن که جذابیت داشته باشه تو داستان.
    بزرگ ترین گلایه من از انیمه شخصیت های افتضاح هستن. یعنی انیمه اعترافاً ایده های داستانی خوبی داره با اینکه پلات در کل یه کلیشه بزرگه؛ ولی به لطف شخصیت های افتضاح ازشون به بدترین شکل ممکن افتضاح شده. تنها کسی که به نظرم شخصیتش خوب سر جاشه نیو/لوسی هستش. بقیه شخصیت ها یه جور آدمای عجیبی هستن که مود سوینگ دارن کلا فکر کنم. کلا قضیه اینجوریه: آدم خوبا پاک، مثبت، شجاع و باغیرت هستن و هیچ وقت هیچ چیزی باعث نمی‌شه یه ذره مورالشون به چالش کشیده بشه، دعوا هایی که به هم دارن سر سوءتفاهم های معصومانه و ایناسنسشون و از این مزخرفات. ولی شخصیت بد ها (یا اونایی که محض plot convinience آدمای بدی شدن :دی)، کاملا آدمای بی‌مورال و بی‌وجدان (چه از لحاظ فیزیکی چه روانی)، جرک و در کل انگار زندگیشون به این بنده که حتی یه کار که نشون بده اینا انسانیت دارن نباید انجام بدن. در این حد وضع وخیمه :)))
    بذارین مثال بزنم. یکی از شخصیت های اصلی انیمه یه پسره ست به اسم کوتا. این و دخترخاله اش یوکا یه دختر چهارده ساله بی سرپرست رو پیدا می‌کنن. یوکا پیشنهاد می‌ده که به پلیس زنگ بزنن و از پدر و مادرش خبر بگیرن. کوتا اول اشاره می‌کنه که بهتره اول با دختره حرف بزنن، همینطوری زنگ بزنن اشتباهه شاید دختره خودش دلش نخواد و بعد از اون یه قیافه خفن و هیروئیک می‌گیره و این وان لاینر افسانه ای رو در می‌کنه از خودش: "besides, police can't be trusted"
    (الآن باید این آهنگ [ فقط کاربرانی که ثبت نام کرده اند قادر به دیدن لینک ها هستند. can see links. ] رو پخش کنین :)))) )
    یاد یه لاین افسانه ای دیگه می‌اندازه این منو:
    - interested in my body, aren't you?
    - not interested
    - oh, you're into that?
    - i like girls, but now it's about justice
    :))))))))
    نمی‌دونم کدومشون می‌تونن توی بد بودن از اون یکی سبقت بگیرن :)))))))
    (این دیالوگه مال castle shikigami 2 هستش در ضمن)
    از طرفی مادر دختره! بعد اینکه پدرش مرد یه شوهر دیگه گرفت که به دختره... اهم... باهاش کارای بد بد می‌کرد و مادره هم اصلا عین خیالش نیست و می‌زنه تو گوش دختره و می‌گه تو کسی هستی که ما نمی‌خوایمت و اینا. بعد دختره فرار می‌کنه از خونه و هر کسی که جلوی راهش می‌بینه باهاش بده جز دو تا قهرمان های داستانمون! :دی
    خلاصه که شخصیت ها به شدت افتضاحن و کنش بینشون به شدت غیر منطقی. و خب این مورد دو برابر نابخشودنی می‌شه وقتی کارگردان انیمه می‌گه هدف نشون دادن چمیدونم ذات مزخرف انسانا که همدیگه رو با نژاد جدا می‌کنن و ایناست. یعنی خب... nice intent, but you suck at it :)))
    گناه نابخشودنی تر از اینم اینه که انیمه از خشونت خیلی زیاد و وحشتناک و صحنه های نودیتی بی‌کران و فن سرویس طور استفاده می‌کنه که خودشو خیلی حماسی جا بزنه. ولی اینا همشون فقط باعث می‌شن من تصور کنم یه نوجوانی این انیمه رو نوشته که هیچ تصور درستی از بیسیک ترین نکات نویسندگی و شخصیت پردازی نداشته و صرفا برای اینکه فانتزی های دیوانه وارش از خشونت و مسائل جنسی رو به نمایش بذاره انیمه رو ساخته. تنها چیزی که می‌تونم ببخشم تیتراژ اول با کیفیت و زیبا با موسیقی خوبشه که از شدت خوب بودنش باعث شد من اول انیمه رو خیلی چیز خفن و حماسی ای تو ذهنم تصور کنم. ولی خب... حیف که اینطور نبود.
    بریم سراغ موسیقی حالا که حرفش پیش اومد. تنها جایی که موسیقی توی انیمه خوب به کار گرفته شده تیتراژ اول و صحنه ابتدایی فرار لوسی از آزمایشگاهه. گرچه باید بگم به قدری موزیک اصلی انیمه عالی و به یاد موندنیه که تقریبا هر جایی که ظاهر می‌شه آدم حال می‌کنه باهاش. ولی این تنها نقطه قوت انیمه تو موسیقیه. موزیک و صداسازی هر دوشون خیلی بد و یکنخواخت اجرا شدن. موزیکی که زمان نبرد پخش می‌شه یه جور حالت موزیک ترسناک داره که برای ایجاد تعلیق خوبه، ولی ظاهراً کارگردان تصور کرده همین کافیه! :دی. خود صحنه های نبرد که به خودی خودشون ضرب آهنگ و ریتم ندارن که هیچ، موزیک هم هیچ کمکی نمی‌کنه و همین خیلی خسته کننده اش می‌کنه. از طرف دیگه توی صحنه های دیالوگ و کنش بین شخصیت ها موزیک اصلا وجود نداره ظاهرا! مثلا توی قسمت های کمدی که بعضاً هم خوب اجرا می‌شن به خاطر عدم وجود موزیک یا SFX مناسب از اون چیزی که باید کمتر به چشم میان.
    خلاصه این بود تمام غر غرایی که به ذهنم می‌رسید :)))
    به نظرم انیمه پتانسیل خیلی خوبی داشت و من حتی خواستار یه remake (البته با یه کارگردان دیگه!) هستم... ولی این یکی اجراش به شدت افتضاح بود و واقعا حالم رو گرفت.


  4. کاربران زیر از پست The Naïve Vigilante تشکر کرده‌اند:


  5. #112
    کاربر عضو

    تاریخ عضویت
    7th July 2016
    نوشته ها
    8
    تشکر
    41
    تشکر شده : 26 بار در 8 پست
    نقل قول نوشته اصلی توسط سندمن نمایش پست ها
    آقا من جدی فک می کنم نه تو و نه خود صدرا زیاد انیمه ورزشی خوب ندیدین و مانگا ورزشی خوب نخوندین چون از قضا بهترینای ژانر همین فازی دارن که می گین. و خب خود ورزشه قشنگ بهانه است برای نزدیک شدن به آدمای دنیای داستان چیزه من به شدت و موکداً توصیه می کنم این دو تا کار رو ببینین:
    Ping pong the animation
    3gatsu no lion
    و خب در کنارش آکاگی و وان اوت هم ببینین
    چیزه خواستم بگم که اخیراً بالاخره Ping Pong The Animation رو تموم کردم و عجب چیزی بود واقعاً. چیز خاصی نمیاد که در موردش بگم ولی کلاً از همه لحاظ دوستش داشتم :دی اون نگاه و ایناش هم خوب ولی خیلی شبیه اون چیزی که در مورد سانگاتسو گفتم نبود، شاید بد گفته بودمش. ولی خب همچنان فکر می‌کنم که ورزشه بهانه هم باشه اینطوری نیست که جای ورزشه رو با یه چیز دیگه عوض کنی اثر همچنان همون مدلی که بوده بمونه :دی
    و اینکه تازه وسطای انیمه متوجه شدم کارگردانش Yuasa Masaakiـه :| گفتم چرا حس و حال مشابه Yojouhan Shinwa Taikei بهم دست می‌داد :دی این فیلم جدیدشم گرفتیم که سر فرصت ببینیمش

    نقل قول نوشته اصلی توسط سندمن نمایش پست ها
    اون یارو که بد باختن مفتضحش یهو حالت ذن بهش دست می ده و می ره کوئست عرفانی سمت دریا و کوه دی: و آقا فاز به فنا بودن همه شون و پایانه که اون حس رهایی و بیهوده بودن همه چیز رو داره و آقا کلیتش به شدت بی نظیر بود.
    اون که خودم بودم اصلاً :دی آره از این نظر که آینده ی یه سریشون شد تکرار سرنوشت شخصیتای مسن انیمه خیلی خوب و جالب بود.
    ویرایش توسط Defunctus : 2 هفته پیش در ساعت 02:55 PM

  6. #113
    پشت صحنه

    تاریخ عضویت
    15th October 2014
    نوشته ها
    468
    تشکر
    5,638
    تشکر شده : 1,526 بار در 491 پست
    نقل قول نوشته اصلی توسط Defunctus نمایش پست ها
    چیزه خواستم بگم که اخیراً بالاخره Ping Pong The Animation رو تموم کردم و عجب چیزی بود واقعاً. چیز خاصی نمیاد که در موردش بگم ولی کلاً از همه لحاظ دوستش داشتم :دی اون نگاه و ایناش هم خوب ولی خیلی شبیه اون چیزی که در مورد سانگاتسو گفتم نبود، شاید بد گفته بودمش. ولی خب همچنان فکر می‌کنم که ورزشه بهانه هم باشه اینطوری نیست که جای ورزشه رو با یه چیز دیگه عوض کنی اثر همچنان همون مدلی که بوده بمونه :دی
    اون یارو که بد باختن مفتضحش یهو حالت ذن بهش دست می ده و می ره کوئست عرفانی سمت دریا و کوه دی: و آقا فاز به فنا بودن همه شون و پایانه که اون حس رهایی و بیهوده بودن همه چیز رو داره و آقا کلیتش به شدت بی نظیر بود.

  7. 3 کاربر از پست سندمن تشکر کرده‌اند .


  8. #114
    کاربر عضو

    تاریخ عضویت
    27th October 2016
    محل سکونت
    اونترنت
    نوشته ها
    15
    تشکر
    13
    تشکر شده : 55 بار در 20 پست
    من برا صدمین بار کد گیاس رو دیدم . خودمو خفه کردم توش قشنگ .باید بگم عالی بود . واقعا فوق‌العاده بود . پایانشم عالی بود . کلا بی نظیر بود . اتک ان تایتانم خعلی عالی بود . داستانش خوب بود .
    بدرود زندگی
    مرگ از تو بهتره

  9. 2 کاربر از پست hera تشکر کرده‌اند .


  10. #115
    کاربر عضو

    تاریخ عضویت
    13th January 2018
    محل سکونت
    یه جایی
    نوشته ها
    21
    تشکر
    52
    تشکر شده : 23 بار در 11 پست
    آخرین انیمه ای ک دیدم when Marnie was were (وقتی مارنی آنجا بود) بود.... وحشتناک خوشم اومد ازش.... البته اولاش یکم گیج شدم.. اما بعدش فهمیدم چی ب چیه....
    چقدرم پاش گریه کردم :((

  11. 2 کاربر از پست Jimana تشکر کرده‌اند .


  12. #116
    کاربر عضو

    تاریخ عضویت
    27th December 2017
    محل سکونت
    سرزمین-میانه
    نوشته ها
    19
    تشکر
    25
    تشکر شده : 83 بار در 22 پست
    آخرین انیمه ای که دیدم همسایه ی من توتورو بود. البته هنوز چند دقیقه ی آخرش رو ندیدم. اما فوق العاده دلچسپ و موندگاره. مثل بیشتر آثار میازاکی زندگی شخصیت ها رو با وجود تمام عناصر فانتزی و افسانه ای خیلی ملموسنشون میده و تاکید زیادی روی زندگی ساده و عاری از تجملات و تظاهر داره. و پایبندی ب اصول مهم تر زندگی که راه رو برای ادامه دادن هموارتر می کنه.
    بهتری نکته ش نشون دادن حس زیبای طبیعته. آدم حس می کنه خودش زیر بارون ایستاده یا می تونه قدم زدن روی چمن خیس و دوسدن زیر بارون و راهپیمایی تو جنگل رو حس کنه :)
    ما نیز دخت بزرگانیم و اراده و شهامت خود را داریم. پس خم مشو آنکالیمه.هرگاه اندکی خم شدی، بیشتر خمت خواهند کرد تا به زانو درآیی. ریشه هایت را در سنگ فرو کن و در برابر باد بایست، اگر چه باد همه ی برگهایت را با خود ببرد.

    قصه های ناتمام دوران دوم-جی.آر.آر تالکین


    [ فقط کاربرانی که ثبت نام کرده اند قادر به دیدن لینک ها هستند. can see links. ]


  13. 2 کاربر از پست Nienor Niniel تشکر کرده‌اند .


  14. #117
    کاربر عضو

    تاریخ عضویت
    9th September 2017
    نوشته ها
    40
    تشکر
    3
    تشکر شده : 41 بار در 25 پست
    توکیو غول بود. راستش ازش خوشم نیومد با اون چیزی که فکر می کردم زمین تا آسمون فرق داشت. داستان آدماییه که زیر پوست خودشون موجوداتی به اسم غول هستن. غول ها فقط می تونن قهوه و آدم بخورن دگر هیچ... حالا این پسره یه حادثه ای واسش رخ میده...
    راستی غول ها داخل پوسته انسانیشون اصلا قابل تشخیص نیستن.

  15. کاربران زیر از پست Envelope تشکر کرده‌اند:


  16. #118
    کاربر عضو

    تاریخ عضویت
    13th January 2018
    محل سکونت
    یه جایی
    نوشته ها
    21
    تشکر
    52
    تشکر شده : 23 بار در 11 پست
    نقل قول نوشته اصلی توسط Nienor Niniel نمایش پست ها
    آخرین انیمه ای که دیدم همسایه ی من توتورو بود. البته هنوز چند دقیقه ی آخرش رو ندیدم. اما فوق العاده دلچسپ و موندگاره. مثل بیشتر آثار میازاکی زندگی شخصیت ها رو با وجود تمام عناصر فانتزی و افسانه ای خیلی ملموسنشون میده و تاکید زیادی روی زندگی ساده و عاری از تجملات و تظاهر داره. و پایبندی ب اصول مهم تر زندگی که راه رو برای ادامه دادن هموارتر می کنه.
    بهتری نکته ش نشون دادن حس زیبای طبیعته. آدم حس می کنه خودش زیر بارون ایستاده یا می تونه قدم زدن روی چمن خیس و دوسدن زیر بارون و راهپیمایی تو جنگل رو حس کنه :)


    منم دیروز نشستم توتورو رو دیدم...
    بچه بودم هزار بار دیدمش... گفتم یه یادی از خاطرات بکنم...
    خیلی این انیمه رو دوس دارم :)

  17. 2 کاربر از پست Jimana تشکر کرده‌اند .


صفحه 12 از 12 نخستنخست ... 2101112

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •